Ongelijke behandeling? Jazeker!

|Ongelijke behandeling? Jazeker!

Ongelijke behandeling? Jazeker!

Nooit eerder had iemand het haar gevraagd. Ze was altijd glansrijk door alle schooljaren heen gekomen. Mooie cijfers behaald, goede prestaties geleverd, keurig gedrag vertoond.

Maar nu werd van haar verwacht dat zij een studiekeuze zou maken. 

Voor het eerst werd naar haar passies gevraagd en waar haar hart naar uit ging.  Als schoolverlater kon ze deze vragen niet beantwoorden en had ze geen idee wat ze wilde. 

Het verhaal van deze jonge vrouw op het TEDex event van vorige week sluit aan op alle berichten in de media: mensen lopen vast in leven en werk, omdat ze niet aangesproken zijn geweest en het nooit ging over wie zij zijn.

Is het dan vreemd dat burn out en bore out beroepsziektes van formaat zijn geworden ?

Op het moment dat leerkrachten ambtenaren worden, boeren managers en dokters marskramers, is dit een logische ontwikkeling. Het vertrekpunt in het onderwijs is niet de ontwikkelingspsychologie, in de landbouw is de natuur ondergeschikt gemaakt, in de gezondheidszorg is ziekte een verdienmodel geworden.

De jong volwassene staat voor de keuze om wel of niet mee te gaan in dit verhaal. 

Als het aan deze jonge vrouw ligt, zal dat niet zomaar gebeuren. Om te beginnen omdat zij zich de vraag durft te stellen wat haar kwaliteiten zijn.

Wat te doen?

Door het menselijk potentieel en niet de verwachtingen van anderen als uitgangspunt te nemen, verandert alles. Dat is precies waarom er coaches nodig zijn: om deze transitie mede mogelijk te maken. Zodat het zelfbewustzijn en zelfvertrouwen groeit in een samenleving die onder druk staat. Door ongelijke behandeling spelen we in op individuele kwaliteiten.

Als we waarde hechten aan motivatie, betekent die ongelijkheid niets anders dan het stimuleren van diversiteit. Dat is de kracht van de natuur. Laten wij daar toevallig deel van uit maken!

2018-11-07T08:21:08+00:00